Κεντρική σελίδα

Είμαστε μικρά φτερά και χτυπούμε στον άνεμο.

Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2010

119478954d185e7154cd74599984269e_web.jpg

Δεν θ' ακουστούν τα βήματά μας σε συνάντηση.

Σα νάχουμε χάσει τον εαυτό μας και τον γυρεύουμε
Σε δρόμους που περάσαμε, σε κατοικίες που διανυκτερεύσαμε.

Σα να γυρίζουμε απ' έξω κι ανάβουμε το φως
Και μιλούμε, όπως μιλούσαμε, βηματίζουμε,
Ή στεκόμαστε ν' αφουγκραστούμε κάποιο θόρυβο.

Είμαστε θόρυβοι και θορυβούμε.
Είμαστε μικρά φτερά και χτυπούμε στον άνεμο.
975c062c00bc88a675b7728sg7.png
Αγγίζουμε ο ένας τον άλλο και σωπαίνουμε ώρα πολλή
Σκύβοντας μέσα στα πρόσωπά μας να γνωριστούμε.

Η γνωριμία μας είναι μια μυστική υπόθεση που δεν τελειώνει.

Έρχεται σιγά σιγά ο ύπνος και μας τυλίγει.

Τα πρόσωπα που γνωρίσαμε, τα πράγματα που αγγίξαμε,
Φυσιογνωμίες, συναπαντήματα, χαμένες αστραπές,
Η γη που σπιθοβολούσε στην καρδιά μας,
Μπαίνουν μες στη γυμνή ψυχή μας, τη μοιράζονται.

Δεν ξέρω, αν είναι ο άνεμος που σηκώσαμε,
Που τον γεμίσαμε με τη μικρή βοή μας και μας θρηνεί
Στους δρόμους που περάσαμε, στις κατοικίες που διανυκτερεύσαμε.

Δεν ξέρω αν είναι χιόνι που έρχεται να μας σκεπάση.

(Πού θα βρεθούμε το πρωί, σαν θα σημάνουν οι καμπάνες).

Από τη συλλογή Συνομιλίες (1953)

Γιώργος Θέμελης, Αναζήτηση
ref7.gif


Eσύ......

Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2010

1bcb51212.jpg

Θα σ' αγαπώ, ώσπου να γίνω εγώ εσύ, κι εσύ εγώ,

κι ώσπου το μέλλον, το παρόν, το παρελθόν, γίνουν εσύ,

κι εσύ εγώ,εγώ θα σ' αγαπώ...........

244.jpg

ΚΑΛΗΜΕΡΟΥΔΙΑ!!!!!!!!!!!!!!!


Σαλπάρουμε! Μας περιμένουν στο Μπραζίλι

Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2010

002.jpg

Φουντάραμε καραμοσάλι στο ποτάμι.
Είχε ο πιλότος μας το κούτελο βαμμένο
«κι αν λείψεις χίλια χρόνια θα σε περιμένω»
ωστόσο οι κάβοι σου σκληρύναν την παλάμη.

Θολά νερά και μίλια τέσσερα το ρέμα,
οι κουλήδες τρώνε σκυφτά ρύζι με κάρι,
ο καπετάνιος μας κοιτάζει το φεγγάρι,
που 'ναι θολό και κατακόκκινο σαν αίμα.

Το ρυμουλκό σφύριξε τρεις και πάει για πέρα,
σαράντα μέρες όλο εμέτραγες τα μίλια,
μ' απόψε λέω φαρμάκι κόμπρα είχες στα χείλια,
την ώρα που 'πες με θυμό: «Θα βγω άλλη μέρα...»
sea.jpg
Τη νύχτα σου 'πα στο καμπούνι μια ιστορία,
την ίδια που όλοι οι ναυτικοί λένε στη ράδα,
τα μάτια σου τα κυβερνούσε σοροκάδα
κι όλο μουρμούριζες βραχνά: «Φάλτσο η πορεία...»

Σαλπάρουμε! Μας περιμένουν στο Μπραζίλι.
Το πρόσωπό σου θα το μούσκεψε το αγιάζι.
Ζεστόν αγέρα κατεβάζει το μπουγάζι
μα ούτε φουστάνι στη στεριά κι ούτε μαντήλι.

skipper-straad.jpg


Τρεχαντήρι θα αρματώσω να σε πάρω και να πάμε..

Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2010

kataskneaskoypastis_69.jpg

Τρεχαντήρι θ'αρματώσω
με τιμόνι και πανιά
να σε πάρω και να πάμε
στου Γαρμπή την γειτονιά

Να γυρίσουμε παρέα
στου νοτιά τον καφενέ
να τα πιούμε στην αγάπη
κι όλα ρεφενέ
Sea-Sunset-Animated-Wallpaper_1.png
Κι αν ο έρωτας με δέσει
και βρεθούμε αγκαλιά
Πρόσεξε να μην μας πιάσει
το μελετέμι του βοριά.

sea-bed-couple2.jpg

ΚΑΛΗΜΕΡΟΥΔΙΑ......

ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!!!!!!!!

good-morning-19.gif


Ας ήταν αληθινό το όνειρο το αποψινό.....

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

1190189973.jpg

Ξύπνησα νύχτα και μες στη σκέψη μου άναψαν φώτα.
Ήρθες κι εσύ έτσι απροσκάλεστη στου νου την πόρτα.
Μες στην καρδιά μου σε καλοδέχτηκα, αγαπημένη,
μεγάλη επίσημη, που τόσα χρόνια ήσουν χαμένη.

Ας ήτανε αληθινό το όνειρο τ αποψινό,
το όνειρο τ αποψινό ας ήτανε αληθινό
.
passion.jpg

Κοντά μου ήρθες, δειλά μου έδωσες τ άσπρο σου χέρι
και τα δυο χείλη σου με τα δικά μου γίνανε ταίρι.
Ξύπνησα νύχτα κι από κοντά μου ήσουν φευγάτη
κι ήμουνα μόνος μου στην άδεια κάμαρα, στ άδειο κρεβάτι.

Ας ήτανε αληθινό το όνειρο τ αποψινό,
το όνειρο τ αποψινό ας ήτανε αληθινό.

ani-marecalmo.png

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΣΤΕΡΑΚΙΑ ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΑΚΙΑ..ΠΟΥ ΛΑΜΠΟΥΝ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ.....


H φαντασία μου τα φταίει....

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

24976-Faerie_Moon_by_WickedNox.jpg

Δε φταις εσύ η φαντασία μου τα φταίει
που σ' έπλασε όπως ήθελε αυτή
η φαντασία μου που χρόνια με γελούσε
πως θα μ' ανοίξεις την καρδιά μου την κλειστή

Μα ποιο είναι κείνο το όνειρο
που βγαίνει πάντα αλήθεια
και δεν αφήνει χαρακιές στις περισσότερες καρδιές
και μια πληγή στα στήθια
petalouda.jpg
Δε φταις εσύ η φαντασία μου τα φταίει
γι αυτό μην κλαις που φεύγω βιαστικά
σε μένα τώρα πια ταιριάζει για να κλάψω
για της καρδιάς μου τα χαμένα ιδανικά

Μα ποιο είναι κείνο το όνειρο
που βγαίνει πάντα αλήθεια
και δεν αφήνει χαρακιές στις περισσότερες καρδιές
και μια πληγή στα στήθια

 

door_moon.jpg

 Στίχοι      Ε.Παπαγιαννοπούλου
Μουσική:
Απόστολος Καλδάρας


Fame - Irene Cara

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

funeral_songs_irene_cara.jpg

ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΞΥΠΝΙΑ ΕΩΣ ΣΑΣ ΠΩ ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ....

ειμαι ένα πτώμα...

__1_~1.PNG


Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια μηλιά....που έδινε..έδινε...

Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2010

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μηλιά....

 mhlia.jpg
και αγαπούσε ένα αγοράκι.Και κάθε μέρα το αγοράκι πήγαινε και μάζευε τα φύλλα της και τα έπλεκε στεφάνι κι έπαιζε το βασιλιά του δάσους.
Σκαρφάλωνε στον κορμό της κι έκανε κούνια στα κλαδιά της κι έτρωγε μήλα.
Παίζανε και κρυφτό Κι όταν το αγόρι κουραζόταν, αποκοιμιόταν στον ίσκιο της.
Και το αγόρι αγαπούσε τη μηλιά...πάρα πολύ.

___2_1~1.JPG
Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη.Μα πέρασαν τα χρόνια.Και το αγόρι μεγάλωσε.
Και πολλές φορές η μηλιά έμενε μοναχή.
Τότε μια μέρα το αγόρι πήγε στη μηλιά κι η μηλιά είπε:
«Έλα αγόρι, έλα να σκαρφαλώσεις στον κορμό μου και να κάνεις κούνια στα κλαδιά μου, να φας μήλα και να παίξεις στον ίσκιο μου αποκάτω και να 'σαι ευτυχισμένο».
«Είμαι μεγάλος πια για να σκαρφαλώνω και να παίζω», είπε το αγόρι. «Θέλω ν' αγοράσω πράγματα και να καλοπεράσω. Θέλω λεφτά. Μπορείς να μου δώσεις λεφτά;»

xrisimilia1.jpg


«Λυπάμαι», είπε η μηλιά, «μα εγώ δεν έχω λεφτά. Έχω μονάχα φύλλα και μήλα. Πάρε τα μήλα μου, Αγόρι, και πούλησέ τα στην πόλη. Έτσι θα 'χεις λεφτά και θα 'σαι ευτυχισμένο».
Και τότε το αγόρι σκαρφάλωσε στη μηλιά, μάζεψε τα μήλα της και τα πήρε μαζί του.

11907.jpg
Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη.Μα το αγόρι έκανε πολύ καιρό να ξαναφανεί... και η μηλιά ήταν λυπημένη.
Ώσπου μια μέρα το αγόρι ξαναγύρισε κι η μηλιά τρεμούλιασε απ' τη χαρά της κι είπε:
«Έλα αγόρι, έλα να σκαρφαλώσεις στον κορμό μου και να κάνεις κούνια στα κλαδιά μου και να 'σαι ευτυχισμένο».
«Δεν έχω πια χρόνο να σκαρφαλώνω», είπε το αγόρι. «Θέλω ένα σπίτι που να δίνει ζεστασιά», είιπε. «Θέλω γυναίκα και παιδιά, και γι'αυτό χρειάζομαι ένα σπίτι. «Μπορείς να μου δώσεις ένα σπίτι;»
«Εγώ δεν έχω σπίτι», είπε η μηλιά. «Σπίτι μου είναι το δάσος, μα μπορείς να κόψεις τα κλαδιά μου και να χτίσεις ένα σπίτι. Τότε θα 'σαι ευτυχισμένο».
Κι έτσι το αγόρι έκοψε τα κλαδιά της και τα πήρε μαζί του για να χτίσει το σπίτι του.
eygenios_tribizas_ena_dentro2.png
Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη.
Μα το αγόρι έκανε πολύ καιρό να ξαναφανεί. Κι όταν γύρισε η μηλιά ήταν τόσο ευτυχισμένη που ούτε να μιλήσει καλά-καλά δεν μπορούσε.
«Έλα, Αγόρι», ψιθύρισε, «έλα να παίξεις»
«Είμαι πια πολύ γέρος και πολύ λυπημένος για να παίζω είπε το αγόρι. «Θέλω μια βάρκα να με πάρει μακριά. Μπορείς να μου δώσεις μια βάρκα;»
«Κόψε τον κορμό μου και φτιάξε μια βάρκα», είπε η μηλιά. «Έτσι θα μπορέσεις να φύγεις μακριά...και να 'σαι ευτυχισμένο».
Και τότε το αγόρι έκοψε τον κορμό της έφτιαξε μια βάρκα κι έφυγε μακριά.

appletree.jpg
Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη...μα όχι πραγματικά.
Κι ύστερα από πολύ καιρό το αγόρι ξαναγύρισε.
«Λυπάμαι, Αγόρι», είπε η μηλιά, «μα δε μου απόμεινε τίποτα πια για να σου δώσω... Δεν έχω μήλα».
«Τα δόντια μου δεν είναι πια για μήλα», είπε το αγόρι.
«Δεν έχω κλαδιά», είπε η μηλιά. «Δεν μπορείς να κάνεις κούνια...»
«Είμαι πολύ γέρος πια για να κάνω κούνια», είπε το αγόρι.
«Δεν έχω κορμό», είπε η μηλιά. «Δεν μπορείς να σκαρφαλώσεις...»
«Είμαι πολύ κουρασμένος πια για να σκαρφαλώνω», είπε το αγόρι.
«Λυπάμαι», αναστέναξε η μηλιά. «Μακάρι να μπορούσα να σου δώσω κάτι... μα δε μου απόμεινε τίποτα πια. Δεν είμαι παρά ένα γέρικο κούτσουρο. Λυπάμαι...»

«Δε θέλω και πολλά τώρα πια», είπε το αγόρι, «μονάχα ένα ήσυχο μέρος να κάτσω και να ξαποστάσω. Είμαι πολύ κουρασμένος».
«Τότε», είπε η μηλιά, κι ίσιωσε τον κορμό της, «τότε, ένα γέρικο κούτσουρο είναι ό,τι πρέπει να κάτσεις και να ξαποστάσεις. Έλα, Αγόρι, κάτσε. Κάτσε και ξεκουράσου».

Και το αγόρι έκατσε και ξεκουράστηκε.

Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη.

___3_1~1.JPG

...του Σελ Σίλβερσταίν

το πήρα απο

 http://paramythinaarxinisei.blogspot.com/2009/06/blog-post_24.html


Μα αύριο,κύριε,σαν ξημερώσει...

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2010

24976-Faerie_Moon_by_WickedNox.jpg

Τώρα θα κλάψω και θα πονέσω και θα χαθώ
μα αύριο, κύριε, σαν ξημερώσει θα σε ξεχάσω.
Όσα μου πήρες κι όσα σου πήρα θα θυμηθώ.
Και αύριο, κύριε, σαν ξένη δίπλα σου θα προσπεράσω.

Τώρα δεν ξέρω αν φταίω ή αν φταις
πέρασες, κύριε, κι έγινες χτες
κλείσαν οι δρόμοι και σβήσαν τα φώτα για μας.
3496250701_ee5220515b_b.jpg
Θα βρω κουράγιο ν'; αρχίσω ξανά
είν'; η αγάπη καημός που περνά
στα περασμένα ποτέ του κανείς δεν γυρνά.
50337-xnaria3.jpg
Τώρα θα μείνω με αναμνήσεις ένα σωρό
που άφησες, κύριε, στο πέρασμά σου τ'; αγαπημένο.
Όσο κι αν θέλω να σε κρατήσω πια δεν μπορώ.
Βράδιασε, κύριε, και το ξημέρωμα είναι χαμένο.

293457-yg50.gif


Ολα αλλάζουν..

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2010

1224317313_ca1d93be23.jpg

Oλα αλλάζουν.

Να ξαναρχίσεις

μπορείς και με την τελευταία σου πνοή.

Μα ότι έγινε,έγινε.

Και το νερό που έριξες στο κρασί σου

δεν μπορείς να το ξαναβγάλεις.

Οτι έγινε έγινε.

358.jpg

Το νερό που έριξες στο κρασί σου

δεν μπορείς να το ξαναβγάλεις.

Ολα όμως αλλάζουν.

Να ξαναρχίσεις

μπορείς και με την τελευταία σου πνοή..

Μπέρτολτ Μπρεχτ.

217550-sogno.jpg